Esperantopedia

Vortaro · substantivo

konstato

konstato/konsˈta.to/

Oficiala radiko konstat- (Fundamento, 1905)

konstato estas esperanta vorto (substantivo): Tio, kion oni konstatas.

Signifo

  1. Tio, kion oni konstatas
    • li vidis la mizeron, la maljuston, la perforton kaj ĉe tia konstato lia spirito ribelis kontraŭ la tiutempe reganta filozofio de l' optimismo
    • konstato, kiun mi faris antaŭ kelkaj jaroj, min plene sciigis pri tiu punkto

    vidu ankaŭ: fakto, indiko

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/konsˈta.to/
Silaboj
kons·TA·to

Vortfarado

  1. konstatradikokonstato
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokonstatokonstatoj
akuzativo (-n)konstatonkonstatojn

Ekzemplaj frazoj

  • Kiel klarigi tiun bedaŭrindan konstaton? #970124
  • Estas stranga konstato, sed neniu voĉdonis por la kandidato. #2405419
  • Tio estas nur konstatoj, vidu en tio neniun opiniesprimon lian. #3075366
  • "Denuncintoj fariĝas vunditoj." – „Ĉu tio estas minaco?“ – „Ĝi estas konstato.“ #13990789

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

konstat-

En aliaj lingvoj

Englishascertainment, finding
DeutschFeststellung
Polskistwierdzenie, konstatacja, ustalenie
中文论断
日本語確認
Bahasa Indonesiapernyataan, penetapan, konfirmasi, pembuktian
Беларускаяканстатацыя, сьцьверджаньне

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.