Vortaro · substantivo
kunaŭtoro
kunaŭtoro/ku.nawˈto.ro/
Oficiala radiko aŭtor- (Fundamento, 1905)
kunaŭtoro estas esperanta vorto (substantivo): Tiu, kiu parte verkis.
Signifo
- Tiu, kiu parte verkis
- tutkoran dankon al la kunaŭtoroj, al la teknika redaktoro, al ĉiuj kontribuintoj
- la subskribinto kiel ĉefredaktoro klopodis, en amikaj diskutoj kun la du kunaŭtoroj […] forigi la malsamecojn
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /ku.nawˈto.ro/
- Silaboj
- ku·naŭ·TO·ro
Vortfarado
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | kunaŭtoro | kunaŭtoroj |
| akuzativo (-n) | kunaŭtoron | kunaŭtorojn |
Ekzemplaj frazoj
- La libro estas verkita de Anno, kaj ĝia kunaŭtoro estas Paŭlo. #1636109
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
aŭtor-
- -o -a -i
- kunmetaĵoj
kunaŭtoro aŭtorsigno
En aliaj lingvoj
| English | co-author |
|---|---|
| Español | coautor |
| Français | co-auteur |
| Deutsch | Co-Autor, Mitautor, Mitverfasser |
| Italiano | co-autore |
| Polski | współautor |
| Русский | соавтор |
| Українська | співавтор |
| Nederlands | coauteur |
| Slovenčina | spoluautor |
| Magyar | társszerző |
| 中文 | 合着者 |
| Bahasa Indonesia | penulis bersama |
| Беларуская | сааўтар |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.