Vortaro · substantivo
ligaturo
ligaturo/li.ɡaˈtu.ro/
ligaturo estas esperanta vorto (substantivo): Ferma ligo de organa dukto.
Signifo
- Ferma ligo de organa dukto
- ... alkudras al ĝi, — ripetis Vlacjo, singarde streĉante la ligaturon .
- Skribosigno kuniganta la formojn de pluraj signoj en unu grafikan tuton
- estas provizataj la ligaturoj fi, fl, ſt
- Æ […] devenas de ligaturo inter A kaj E […], ĝi estas unu el la plej antikvaj ligaturoj, uzita jam en la frua latina alfabeto
- Flua sonigo de sinsekvaj tonoj; en muzika skribo ordinare prezentata de arko super aŭ sub la respondaj notoj
- ligaturo super su de suos .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /li.ɡaˈtu.ro/
- Silaboj
- li·ga·TU·ro
Vortfarado
- ligaturradikoligaturo
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | ligaturo | ligaturoj |
| akuzativo (-n) | ligaturon | ligaturojn |
Ekzemplaj frazoj
- Kaj-signo simbolas la ligaturon de la kunjunkcio. #5647739
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
En aliaj lingvoj
| Français | ligature |
|---|---|
| Deutsch | Ligatur |
| Polski | ligatura |
| Українська | ліґатура |
| 中文 | 连字 |
| Română | ligatură |
| Беларуская | лігатуру |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.