Esperantopedia

Vortaro · substantivo

minaco

minaco/miˈna.tso/

Oficiala radiko minac- (Fundamento, 1905)

minaco estas esperanta vorto (substantivo): Paroloj, gestoj per kiuj oni minacas.

Signifo

  1. Paroloj, gestoj per kiuj oni minacas
    • timi nek minacojn, nek batojn
    • [li] sentis minacon en la mokaj vortoj
  2. Baldaŭa danĝero
    • minaco de malsato
    • [super ili] pendadis per tuta pezo minaco de malfondo

    vidu ankaŭ: risko

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/miˈna.tso/
Silaboj
mi·NA·co
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. minacradikominaco
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativominacominacoj
akuzativo (-n)minaconminacojn

Ekzemplaj frazoj

  • Mi tute ne timas liajn minacojn. #545974
  • Liajn vortojn ŝi interpretis kiel minacon. #1198960
  • Ŝi interpretis liajn komentojn kiel minacon. #1205073
  • Li prenis tiun minacon por ŝerco. #1380284

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

minac-

En aliaj lingvoj

Englishthreat
Españolamenaza
Françaismenace
DeutschDrohung, Androhung, Bedrohung, Risiko
Polskigroźba, zagrożenie
Русскийугроза
Українськапогроза, загроза
Nederlandsdreiging, bedreiging
Češtinahrozba, pohrůžka, výhrůžka
Slovenčinahrozba
Magyarfenyegetés
中文威胁
日本語脅し
Българскизаплаха
Svenskahot
Catalàamenaça
فارسیتهدید
Bahasa Indonesiaancaman, gertak, gertakan, intimidasi
Беларускаяпагроза

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.