Esperantopedia

Vortaro · substantivo

monologo

monologo/mo.noˈlo.ɡo/

Oficiala radiko monolog- (1. Oficiala Aldono, 1909)

monologo estas esperanta vorto (substantivo): Solparolado, parolado sen ĉeestantoj aŭ….

Signifo

  1. Solparolado, parolado sen ĉeestantoj aŭ sen respondado de ĉeestantoj
    • ŝi parolis ĉion tion ĉi kiel monologon
    • la ekskondamnito povis longatempe daŭrigi sian monologon, la kapitano ne lin aŭskultis .
  2. Sceno dum kiu rolulo, estante aŭ sin kredante sola, parolas al si mem
    • elparolu la monologon tiel, kiel mi montris al vi, tute libere kaj senarte
    • kvin monologoj kun ilustraĵoj
  3. Amuza rakonteto, kiun unu persono recitas en porplezura kunveno.

    vidu ankaŭ: skeĉo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/mo.noˈlo.ɡo/
Silaboj
mo·no·LO·go

Vortfarado

  1. monologradikomonologo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativomonologomonologoj
akuzativo (-n)monologonmonologojn

Ekzemplaj frazoj

  • Tomo ne lasas iun ajn interrompi lian monologon. #12528419
  • Sensonan interparolon de homo kun si mem oni nomas "interna monologo". #2767472
  • Religio estas la konstanta dialogo de la homaro kun Dio. Arto estas ĝia monologo. #4313282

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

monolog-

En aliaj lingvoj

Englishmonologue
Portuguêsmonólogo
Françaismonologue
Polskimonolog
Русскиймонолог
Українськамонолог
Nederlandsmonoloog
Češtinamonolog
Slovenčinamonológ
中文自言自语
日本語独白
Românămonolog
Беларускаяманалёг

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.