Vortaro · substantivo
obstinulo
obstinulo/obs.tiˈnu.lo/
Oficiala radiko obstin- (Fundamento, 1905)
obstinulo estas esperanta vorto (substantivo): Homo, kiu ne devojiĝas de sia maniero….
Signifo
- Homo, kiu ne devojiĝas de sia maniero malgraŭ admonoj aŭ fiaskoj
- ili estas grandaj obstinuloj
- ni ofte aŭdas, ke la demando de lingvo internacia devas esti solvata en alia, pli bona maniero, sed ke ni estas obstinuloj, kiuj volas nur Esperanton .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /obs.tiˈnu.lo/
- Silaboj
- obs·ti·NU·lo
Vortfarado
- obstinradikoobstino
- ulsufiksopersono
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | obstinulo | obstinuloj |
| akuzativo (-n) | obstinulon | obstinulojn |
Ekzemplaj frazoj
- Li fojfoje povas montriĝi vera obstinulo. #3017246
- Mi scias, ke Tomo estas obstinulo. #13873460
- Vi estas vera obstinulo! #3017242
- Mi ne ŝatas obstinulojn. #5043821
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| English | stubborn person, obstinate person |
|---|---|
| Français | tête de mule |
| Deutsch | Dickkopf |
| Polski | osobnik nieustępliwy, uparciuch |
| Русский | упрямец |
| Українська | упертюх, завзята, наполеглива людина |
| Nederlands | koppigaard, stijfkop, koppig mens |
| Čeština | tvrdohlavec, umíněnec |
| Slovenčina | tvrdohlavec |
| Magyar | makacs ember, csökönyös ember |
| 中文 | 啸鹟科 |
| 日本語 | 頑固者 |
| Română | persoană neclintită, încăpățânat |
| Беларуская | упарты (наз.) |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.