Vortaro · substantivo
originalulo
originalulo/o.ri.ɡi.naˈlu.lo/
Oficiala radiko original- (1. Oficiala Aldono, 1909)
originalulo estas esperanta vorto (substantivo): Persono de neordinara, eble strangeta….
Signifo
- Persono de neordinara, eble strangeta konduto
- li estas vera, kompleta originalulo
- Puŝkin estas mia bona amiko, granda originalulo li estas
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /o.ri.ɡi.naˈlu.lo/
- Silaboj
- o·ri·gi·na·LU·lo
Vortfarado
- originalradikooriginalo
- ulsufiksopersono
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | originalulo | originaluloj |
| akuzativo (-n) | originalulon | originalulojn |
Ekzemplaj frazoj
- Tomo estas originalulo, ĉu ne? #11147187
- Li estas stranga originalulo. #4165723
- Mia edzo kaj mi estis originaluloj, sed nia frenezeco kondukis nin al kolapso. #845347
- Li ne estas originalulo, li simple imitas, kion aliaj jam diris kaj faris. #1606918
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| Português | excêntrico |
|---|---|
| Deutsch | Original |
| Polski | dziwak, oryginał (osoba) |
| Русский | оригинал (оригинальный человек) |
| Українська | ориґінал, дивак |
| Nederlands | zonderling |
| Čeština | svérázný člověk |
| Slovenčina | originálny človek |
| Magyar | eredeti |
| 日本語 | 奇人 |
| Română | nebun, sonat |
| Беларуская | арыгінал (дзівак) |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.