Esperantopedia

Vortaro · substantivo

Parco

parco/ˈpar.tso/

Parco estas esperanta vorto (substantivo): Nomo de ĉiu el la tri diinoj, kiuj….

Signifo

  1. Nomo de ĉiu el la tri diinoj, kiuj ŝpinas, bobenas kaj tranĉas la fadenon de la homa vivo
    • la tri viroj iris al li renkonte, kiel la fratoj de la tri Parkoj, aŭ kiel la tre efekte maskitaj Gracioj, aŭ kiel la grizaj profetoj sur la dezertaĵo, kaj ĉiuj tri lin salutis
    • Parco estas mita figuro […], kiu venas al lulilo [de] ĵus naskiĝinta infano kaj orakolas al ĝi lian sorton […] ili iradas triope havante aspekton de ŝpinistinoj, unu de senĉesa ŝpinado havas grandan suban lipon, la dua larĝan dikfingron de tenado de fadenoj kaj la tria grandegan kruron de trotado sur radŝpinilo .
  2. La personigita morto.

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈpar.tso/
Silaboj
PAR·co

Vortfarado

  1. parcradikoparco
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoParcoParcoj
akuzativo (-n)ParconParcojn

Ekzemplaj frazoj

  • Tiel la Parcoj ŝpinas, bobenas kaj tranĉas la fadenon de la homa vivo. #11098176

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

Parko

En aliaj lingvoj

EnglishParca
Españolparca
PortuguêsParca
FrançaisParques
DeutschParze
PolskiParka
РусскийПарка
УкраїнськаПарка (одна з трьох богинь людської долі), (алегорично) Смерть
Nederlandsschikgodin
Češtinaparkoviště
Slovenčinasudička, zosobnená smrť
Magyarpárka
日本語パルカ, 死
БългарскиПарка
Catalàparca
Bahasa IndonesiaParcae
Беларускаяпарка

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.