Esperantopedia

Vortaro · substantivo

resonanco

resonanco/re.soˈnan.tso/

resonanco estas esperanta vorto (substantivo): Amplituda kresko de oscilado en….

Signifo

  1. Amplituda kresko de oscilado en elektra, meĥanika aŭ akustika sistemo sekve de periodaj eksteraj impulsoj kies frekvenco proksimas al la propra frekvenco de la sistemo
    • pere de rafinitaj magnet-resonancaj aparatoj oni studis la strukturon de ilia cerbo
    • (figure) lia obtuza voĉo […] reaŭdiĝis eĉ post lia foriro, mia memo resonancis per ĝi .

    sinonimoj: resonado vidu ankaŭ: resonilo

  2. Kunsento, konsento elvokata ĉe publiko
    • la poeto elmetas sin komplete kaj sen reteniĝemo al la juĝo de la legantoj, tuŝas siajn personajn kordojn kaj elmetas siajn sonojn, ĉu ili trovos resonancon en aliuloj, tio lin ne tuŝas .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/re.soˈnan.tso/
Silaboj
re·so·NAN·co

Vortfarado

  1. resonancradikoresonanco
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoresonancoresonancoj
akuzativo (-n)resonanconresonancojn

Ekzemplaj frazoj

  • La plej bona afero pri donaco estas la pozitiva resonanco. #10589971

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishresonance
Portuguêsressonância
Françaisrésonance (phys.)
DeutschResonanz, Widerhall, Nachhall
Polskirezonans
Русскийрезонанс
Українськарезонанс
Nederlandsweerklank, resonantie
Češtinaozvuk, ozvěna, rezonance
Slovenčinaohlas, ozvena, ozvuk, rezonancia
Magyarrezonancia, együttrezgés
中文共鸣
日本語共鳴
Românărezonanță
Българскирезонанс
Беларускаярэзананс

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.