Vortaro · substantivo
sagaculo
sagaculo/sa.ɡaˈtsu.lo/
Oficiala radiko sagac- (Fundamento, 1905)
sagaculo estas esperanta vorto (substantivo): Homo sagaca, bone juĝanta, lerte aganta.
Signifo
- Homo sagaca, bone juĝanta, lerte aganta
- „Korvino estas sagaculino, mi ŝin admiras pro ŝia klara juĝkapablo“
- sagaculoj atentigas, ke multe pli da homoj ĉiutage mortas sur niaj stratoj […], sed ĉu oni rajtas argumenti per unu malbono por pravigi alian fatalaĵon ?
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /sa.ɡaˈtsu.lo/
- Silaboj
- sa·ga·CU·lo
Vortfarado
- sagacradikosagaco
- ulsufiksopersono
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | sagaculo | sagaculoj |
| akuzativo (-n) | sagaculon | sagaculojn |
Ekzemplaj frazoj
- Mi scias, ke Tomo estas sagaculo. #12988198
- Sagaculo ofte vere embarasiĝus sen la akompano de stultuloj. #4246485
- Tomo estas sagaculo. #11122628
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| Français | malin (subst.), perspicace (subst.) |
|---|---|
| Deutsch | Scharfsinniger, Schlaumeier, kluger Kopf, Fuchs (Schlaukopf) |
| Polski | cwaniak, chytrus |
| Bahasa Indonesia | orang cerdas, orang jenius, orang bijaksana, orang berwawasan tinggi |
| Беларуская | праніклівы чалавек, спрытнюга |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.