Vortaro · substantivo
sanktaĵo
sanktaĵo/sankˈta.ʒo/
Oficiala radiko sankt- (Fundamento, 1905)
sanktaĵo estas esperanta vorto (substantivo): Sankta afero, objekto, ago, institucio.
Signifo
- Sankta afero, objekto, ago, institucio
- per dekreto, datumita je la 2. septembro 1925, la ministraro decidis fermi la monaĥejojn kaj maŭzoleojn, kiujn de jarcentoj la popolo kutimas konsideri kiel sanktaĵojn .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /sankˈta.ʒo/
- Silaboj
- sank·TA·ĵo
Vortfarado
- sanktradikosankta
- aĵsufiksokonkreta afero
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | sanktaĵo | sanktaĵoj |
| akuzativo (-n) | sanktaĵon | sanktaĵojn |
Ekzemplaj frazoj
- Homo estas sanktaĵo por homo. #1889790
- Miksado de sakraĵoj kun sanktaĵoj estis la elstara kvalito de Ginsberg. #8605939
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
sankt-
- -a
- -aĵ- konkreta afero
sanktaĵo
- -ig- kaŭzi, igi
- -ej- loko
- -ul- persono
En aliaj lingvoj
| Français | chose sacrée, chose sainte |
|---|---|
| Deutsch | Heiligtum |
| Русский | святыня |
| Беларуская | сьвятыня |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.