Esperantopedia

Vortaro · substantivo

sinjorino

sinjorino/sin.joˈri.no/

Oficiala vorto (Fundamento)

sinjorino estas esperanta vorto (substantivo): Titolo de ĝentileco por virinoj.

Signifo

  1. Titolo de ĝentileco por virinoj
    • apenaŭ ŝi venis al la fonto, ŝi vidis unu sinjorinon, tre riĉe vestitan
    • „Kredu min, sinjorino!“ (romano de Cezaro Rossetti)

    vidu ankaŭ: fraŭlino, Rim.

  2. Diino
    • Nia Sinjorino Aŝtarot.

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/sin.joˈri.no/
Silaboj
sin·jo·RI·no
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. sinjorradikosinjoro
  2. insufiksoina sekso
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativosinjorinosinjorinoj
akuzativo (-n)sinjorinonsinjorinojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ŝi prezentis al mi la sinjorinon. #449549
  • Ne, mi ne komprenas sinjorinon Kunze. #482527
  • Ŝi prezentis la sinjorinon al mi. #512656
  • La juna sinjorino estas el Rusio. #527950

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

sinjor-

En aliaj lingvoj

EnglishMistress, Madam, Dame
Españolseñora, Sra.
Portuguêssenhora
Françaisdame, madame
DeutschFrau (Titel)
Polskipani
Русскийгоспожа
Українськаледі
Nederlandsmevrouw
Češtinasignora (siňora)
Slovenčinasignora (seňora)
Magyarúrnő, asszony, hölgy
Türkçebayan, hanım
中文夫人
日本語女性
Hrvatskidama
Lietuviųpanele
Latviešudāma
Eestilady
Danskdame
Íslenskakonan
Catalàsenyora
Galegoseñora
Euskaraandre
العربيةسيدة
हिन्दीमहिला
বাংলাভদ্রমহিলা
اردولیڈی

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.