Vortaro · substantivo
sopiro
sopiro/soˈpi.ro/
Oficiala radiko sopir- (Fundamento, 1905)
sopiro estas esperanta vorto (substantivo): Sento de iu, kiu estas sopiranta.
Signifo
- Sento de iu, kiu estas sopiranta
- la koro de Gerda batis de timo kaj sopiro
- la stomako estis malplena, la korpo estis laca, ĉiuj sopiroj de la koro celis nur loĝejon por la nokto
vidu ankaŭ: aspiro, melankolio
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /soˈpi.ro/
- Silaboj
- so·PI·ro
Vortfarado
- sopirradikosopiro
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | sopiro | sopiroj |
| akuzativo (-n) | sopiron | sopirojn |
Ekzemplaj frazoj
- Baza sopiro ĉiam estas en vi. #454719
- Tom havas sopiron al ĉokolada glaciaĵo. #1233030
- Kio estas via plej granda sopiro? #2980501
- Ŝi sentas sopiron al sia familio. #3306772
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
sopir-
- -o -i
sopiro sopiri
- kunmetaĵoj
En aliaj lingvoj
| Español | nostalgia, melancolía |
|---|---|
| Português | saudade |
| Français | nostalgie |
| Deutsch | Sehnsucht |
| Русский | тоска |
| Nederlands | verlangen |
| Magyar | vágy |
| 中文 | 留恋 |
| Беларуская | туга |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.