Esperantopedia

Vortaro · substantivo

tiaro

tiaro/tiˈa.ro/

Oficiala radiko tiar- (2. Oficiala Aldono, 1919)

tiaro estas esperanta vorto (substantivo): Alta ĉapo, kiun antikvaj militistoj,….

Signifo

  1. Alta ĉapo, kiun antikvaj militistoj, pastroj kaj reĝoj portis en solenaj okazoj
    • mi demandas vian ekscelencon, trankvile ripetis la faraono, je kia rajto sur via tiaro estas la reĝa serpento ?
    • li tiam metas tiajn fervoron kaj amon al mono sur la tronon en sia koro kaj faras ĝin la granda reĝo en si kun tiaroj kaj kolumoj kaj zonita per persstila glavo .

    vidu ankaŭ: kalpako

  2. Ceremonia kapvesto kiun la papoj de Romo portadis de 14ª jc ĝis 1965, konsistanta el tri stakigitaj kronoj, kruco, kaj du pendaj rubandoj
    • Jam sataj de mensogoj kaj eraroj De papo, episkopo kaj levido, La homoj ne atentis pri tiaroj Kaj turnis sin al pli kristana fido
    • (figure) el la ondoj, fiŝo kara, venu al la bordo mara, Ilzo min ĉi tien sendas, la tiaron (t.e. papecon) de vi mendas

    vidu ankaŭ: mitro, cidaro

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/tiˈa.ro/
Silaboj
ti·A·ro

Vortfarado

  1. tiarradikotiaro
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativotiarotiaroj
akuzativo (-n)tiarontiarojn

Ekzemplaj frazoj

  • Mia fratino prunte donis al mi tiaron. #12979699

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishtiara, papal crown
Portuguêstiara
Françaistiare
DeutschTiara
Polskitiara
Русскийтиара
Українськатіара
Nederlandstiara
Češtinapapežská koruna, tiara
Slovenčinapápežská koruna, tiara
Magyartiara
日本語王冠
Българскитиара
Ελληνικάτιάρα
Catalàtiara
Беларускаятыяра

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.