Vortaro · substantivo
timono
timono/tiˈmo.no/
timono estas esperanta vorto (substantivo): Longa ligna stango fiksita horizontale….
Signifo
- Longa ligna stango fiksita horizontale ĉe la antaŭo de veturilo kaj al kiu oni jungas la ĉevalojn
- li prenis la timonojn de la veturilo, kaj ŝajne indiferente kaj nesuspekteme forruladis ĝin
- Johan' la Brava la timonon prenis, / Ĉaron kvazaŭ lude el la koto trenis .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /tiˈmo.no/
- Silaboj
- ti·MO·no
Vortfarado
- timonradikotimono
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | timono | timonoj |
| akuzativo (-n) | timonon | timonojn |
Ekzemplaj frazoj
- Sidante sur la timonoj de la ĉarumo ni malpakis ĝin. #5439589
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
En aliaj lingvoj
| English | drawbar |
|---|---|
| Português | timão (de carro), lança |
| Français | timon |
| Deutsch | Deichsel |
| Polski | dyszel |
| Русский | дышло, оглобля |
| Українська | дишель, голобля |
| Nederlands | dissel |
| Čeština | oj (vozu) |
| Slovenčina | oje |
| Magyar | kocsirúd, szekérrúd |
| 中文 | 辕 |
| 日本語 | かじ棒 |
| Беларуская | дышаль, аглобля |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.