trunko

Signifo

1. Plej dika parto de arbo, kiu vertikale elstaras el la tero kaj el kiu elkreskas la branĉoj
   • mi suprengrimpos la palmotrunkon
   • li alligas al la vinbertrunko sian azenidon kaj al la delikata vinberbranĉo la [azenidon]
2. Trunketo
   • jen sep spikoj leviĝas sur unu spiktrunko
   • ŝi […] kaŝis ilin en la trunkoj de lino
3. Centra parto de animala korpo krom kapo kaj membroj (t.e. torako, abdomeno kaj pelvo)
   • unu batalisto havis du manojn fortranĉitajn, dua rompitan kapon ĝis la trunko, el tria eliĝis la intestoj .

   vidu ankaŭ: torako, torso, busto

4. Malsupra parto de geometria solido, kies supron oni detranĉis
   • trunko de piramido
   • konustrunko

   sinonimoj: stumpo

5. Cilindroforma meza parto de objekto, kolono, kandelingo ks
   • faru kandelabron […], ĝia trunko kaj ĝiaj branĉoj […] elstaru el ĝi
   • li faras sapajn vezikojn […] ĉe la trunko de la pipo .

   sinonimoj: fusto

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA

/ˈtrun.ko/

Silaboj

TRUN·ko

Aŭskultu

▶ Vikimedia Komunejo

Vortfarado

1. trunkradikotrunko
2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

Ekzemplaj frazoj

• Per segilo Tomo duonigis la trunkojn. #3551614
• La elefanto levis pezan trunkon. #672423
• El la trunko kreskas branĉoj. #688667
• La kejlo malrapide penetris en la trunkon. #697733

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

En aliaj lingvoj

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0