Vortaro · substantivo
urĝo
urĝo/ˈur.dʒo/
Oficiala radiko urĝ- (1. Oficiala Aldono, 1909)
urĝo estas esperanta vorto (substantivo): Premsento por plenumi ion plej baldaŭ.
Signifo
- Premsento por plenumi ion plej baldaŭ
- kviete kaj sen urĝo [la birdo] leviĝis pli kaj pli alten, glitante foren
- komencante laboron, li neniam havis urĝon, sed komencinte li obstine daŭrigis
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /ˈur.dʒo/
- Silaboj
- UR·ĝo
Vortfarado
- urĝradikourĝo
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | urĝo | urĝoj |
| akuzativo (-n) | urĝon | urĝojn |
Ekzemplaj frazoj
- En kriza urĝo, ĉu vi agas tuje? #817740
- Tuj kontaktu mian agenton, okaze de urĝo. #4866505
- Tomo sentis la urĝon ridi. #12924236
- Se urĝo bakas la panon, ĝi misbakas ĝin. #5444340
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| Deutsch | Eile, Zeitdruck |
|---|---|
| Polski | pośpiech, ponaglenie |
| 中文 | 赶 |
| 日本語 | 緊急 |
| Română | grabă, memento |
| Català | pressa |
| Bahasa Indonesia | kemendesakan, kegopohan, kelekasan, urgensi |
| Беларуская | сьпешка, пасьпех |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.