Esperantopedia

Vortaro · substantivo

vantaĵo

vantaĵo/vanˈta.ʒo/

Oficiala radiko vant- (Fundamento, 1905)

vantaĵo estas esperanta vorto (substantivo): Afero malgrava, vanta.

Signifo

  1. Afero malgrava, vanta
    • ili incitis Min per […] per siaj vantaĵoj
    • ne forkliniĝu al la vantaĵoj, kiuj ne helpas nek savas

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/vanˈta.ʒo/
Silaboj
van·TA·ĵo

Vortfarado

  1. vantradikovanto
  2. aĵsufiksokonkreta afero
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativovantaĵovantaĵoj
akuzativo (-n)vantaĵonvantaĵojn

Ekzemplaj frazoj

  • Vantaĵo de vantaĵoj; ĉio estas vantaĵo. #727967
  • La akcepto estis foiro de vantaĵoj. #2741585
  • Ĉio estis vantaĵo kaj entreprenoj ventaj. #5486204
  • Kial iuj ĉiam endanĝerigas sin por vantaĵoj? #1007605

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

vant-

En aliaj lingvoj

Españolvanidad (algo vano)
Françaisbroutille, vanité
Polskibłahostka
Українськасуєта, марнота
日本語つまらないもの, むなしいもの, はかないもの
Беларускаядрабяза, нешта нікчэмнае

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.