Vortaro · substantivo
ĝentilulo
ĝentilulo/dʒen.tiˈlu.lo/
Oficiala radiko ĝentil- (Fundamento, 1905)
ĝentilulo estas esperanta vorto (substantivo): Homo ĝentila.
Signifo
- Homo ĝentila
- ĝentiluloj renkontiĝas, komplimentoj interŝanĝiĝas .
vidu ankaŭ: galantulo, ĝentlemano, kavaliro
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /dʒen.tiˈlu.lo/
- Silaboj
- ĝen·ti·LU·lo
Vortfarado
- ĝentilradikoĝentila
- ulsufiksopersono
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | ĝentilulo | ĝentiluloj |
| akuzativo (-n) | ĝentilulon | ĝentilulojn |
Ekzemplaj frazoj
- Ĝentilulo ĉiam estas kompleza al aliuloj. #839921
- Lia konduto estas tiu de ĝentilulo. #839930
- Via konduto ne konvenas al ĝentilulo. #941716
- Ĉiuj diras, ke li estas ĝentilulo. #2108178
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
ĝentil-
- -a
- -ul- persono
ĝentilulo malĝentilulo
- -ec- eco, abstrakta kvalito
- -um- nedifinita senco
- mal- malo, kontraŭo
- kunmetaĵoj
En aliaj lingvoj
| Deutsch | Höflicher, Gentleman |
|---|---|
| Polski | gentleman |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.