esenco

Sens

1. Essence, ce qui fait qu’une chose est ce qu’elle est, ce qui constitue la nature d’une chose.

Wiktionnaire, CC BY-SA 4.0 · fr.wiktionary.org

substance

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Définition en espéranto

1. Tio, kio konsistigas la propran naturon de io, la interna kaj nevaria bazo de eksteraj aperaĵoj (fenomenoj)
   • homo estas laŭ sia esenco sociema estaĵo
   • mi ne tute klare komprenis la esencon de via demando

   voir aussi: substanco

2. Ĉefaj, plej gravaj ecoj de io
   • la esenco de mia malfeliĉo konsistas en tio, ke mi povis malmulte, ke mi nenion sufiĉe kapablis
   • la prediko estis longa, oni tamen ne povas malkonfesi en ĝi kelkan esencon moralan

   synonymes: bazo, fundo, fundamento, kerno, kvintesenco, principo, suko

3. Densigita eltiraĵo el iuj substancoj ordinare bonodoraj aŭ aromaj
   • la rozoj jam estis kolektitaj kaj oni faris el ili esencon
   • vinagra esenco .

   voir aussi: aromo, ekstrakto, infuzaĵo, tinkturo

4. Tio, kio konsistigas la unuecon de la tri personoj de la Triunuo.

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononciation

IPA

/eˈsen.tso/

Syllabes

e·SEN·co

Écouter

▶ Wikimedia Commons

Structure du mot

1. esencracineesenco
2. oterminaisonnom

Formes

Phrases d’exemple

• La esenco de matematiko estas libereco.L’essence des mathématiques, c’est la liberté. #412511
• Resumo enhavas la esencon de teksto.Un résumé contient l'essentiel d'un texte. #11189072
• La esenco de libero estas la matematiko.L’essence de la liberté sont les mathématiques. #490249

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Mots de la même famille

Dans d’autres langues

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0