사전 · 명사
imperativo
imperativo/im.pe.raˈti.vo/
공식 어근 imperativ-(2. Oficiala Aldono, 1919)
에스페란토 명사 imperativo. 뜻: “명령법”.
뜻
명령법
위키낱말사전(영어판 번역 표), CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org: imperative mood
에스페란토 정의
- Gramatika modo, per kiu multaj lingvoj esprimas la ordonon en sendependa propozicio (ekz.: venu!; ne faru tion!); la imperativo tradukiĝas en Esperanto per la u-modo, kiu estas pli larĝsenca kaj esprimas ĝenerale deziron aŭ volon en sendependaj aŭ dependaj propozicioj
- imperativo de la dua persono de singularo
- en ĉiuj hebreaj verboj, la finaĵo de la plurala imperativo estas -u: ŝir „kanti“ (aŭ „kanto“) → ŝiru „kantu“ .
함께 보기: subjunktivo, volitivo
- Ordona, nepra formulo de morala devo
- la imperativo de la konscienco
- la morala imperativo estas teorie rekompencenda
Reta Vortaro(ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
발음
- IPA
- /im.pe.raˈti.vo/
- 음절
- im·pe·ra·TI·vo
- 듣기
- 위키미디어 공용 · 녹음: Robin van der Vliet, CC BY-SA 4.0
단어 구조
- imperativ어근imperativo
- o어미명사
활용형
| 단수 | 복수 | |
|---|---|---|
| 주어 | imperativo | imperativoj |
| 목적어(-n) | imperativon | imperativojn |
관련 단어
imperativ-
- -o -a
imperativo imperativa
다른 언어로
| English | imperative |
|---|---|
| Español | imperativo |
| Português | imperativo (gramática), imperativo |
| Français | impératif |
| Deutsch | Imperativ, Befehlsform |
| Polski | imperatyw, tryb rozkazujący, nakaz moralny |
| Русский | повелительное наклонение, императив, веление |
| Українська | наказовий спосіб, імператив |
| Nederlands | imperatief, gebiedende wijs |
| Čeština | imperativ, rozkazovací způsob |
| Slovenčina | imperatív, rozkazovací spôsob |
| Magyar | felszólító mód, imperativus, belső erkölcsi parancs |
| Català | imperatiu (subst.) |
| 中文 | 祈使语气, 命令式 |
| 日本語 | 命令法, 命令 |
| فارسی | وجه امری, ضرورت |
| Беларуская | загадны лад, імпэратыў, загад |
Reta Vortaro(ReVo), GPL 2.0
발음, 구조, 활용형: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Esperantopedia가 도움이 되었다면 후원해 주실 수 있어요.