Ordbok · substantiv

imperativo

imperativo/im.pe.raˈti.vo/

imperativo är ett esperantoord (substantiv) som betyder ”imperativ”.

Betydelse

imperativ

Wiktionary (engelska översättningstabeller), CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org: imperative mood

Gramatika modo, per kiu multaj lingvoj esprimas la ordonon en sendependa propozicio (ekz.: venu!; ne faru tion!); la imperativo tradukiĝas en Esperanto per la u-modo, kiu estas pli larĝsenca kaj esprimas ĝenerale deziron aŭ volon en sendependaj aŭ dependaj propozicioj
- imperativo de la dua persono de singularo
- en ĉiuj hebreaj verboj, la finaĵo de la plurala imperativo estas -u: ŝir „kanti“ (aŭ „kanto“) → ŝiru „kantu“ .
se även: subjunktivo, volitivo
Ordona, nepra formulo de morala devo
- la imperativo de la konscienco
- la morala imperativo estas teorie rekompencenda

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

	singular	plural
subjekt	imperativo	imperativoj
objekt (-n)	imperativon	imperativojn

English	imperative
Español	imperativo
Português	imperativo (gramática), imperativo
Français	impératif
Deutsch	Imperativ, Befehlsform
Polski	imperatyw, tryb rozkazujący, nakaz moralny
Русский	повелительное наклонение, императив, веление
Українська	наказовий спосіб, імператив
Nederlands	imperatief, gebiedende wijs
Čeština	imperativ, rozkazovací způsob
Slovenčina	imperatív, rozkazovací spôsob
Magyar	felszólító mód, imperativus, belső erkölcsi parancs
Català	imperatiu (subst.)
中文	祈使语气, 命令式
日本語	命令法, 命令
فارسی	وجه امری, ضرورت
Беларуская	загадны лад, імпэратыў, загад

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Uttal, uppbyggnad och former: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Om Esperantopedia har hjälpt dig kan du stödja oss.