proszę po esperancku

Polskie „proszę” ma po esperancku kilka odpowiedników, bo esperanto rozdziela jego znaczenia. Prosząc o czynność, postaw bonvolu (bon-WO-lu) przed bezokolicznikiem: Bonvolu atendi „Proszę zaczekać”. Prosząc o rzecz, dodaj po niej mi petas (mi PE-tas, „proszę cię”): Kafon, mi petas „Kawę, proszę”. Bonvolu pochodzi od bonvoli „być tak dobrym, by” (bon- „dobry” + vol- „chcieć”).

Inne sposoby

• Akvon, mi petas.Wodę, proszę.
• Sidiĝu, mi petas.Usiądź, proszę.
• Pli malrapide, bonvolu.Wolniej, proszę.
• Ĉu vi bonvolus doni al mi la salon?Czy zechciałbyś podać mi sól? (grzeczniej)
• Ne dankinde.Proszę. / Nie ma za co. (w odpowiedzi na „dziękuję”)

Jak odpowiedzieć

• Jen!Proszę! (gdy coś podajesz)
• Dankon.Dziękuję.

Przykładowe zdania

• Bonvolu atendi.Proszę zaczekać.
• Kafon, mi petas.Kawę, proszę.

Esperantopedia · Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Gdy coś komuś podajesz, polskie „proszę” to po esperancku Jen! „oto”, a w odpowiedzi na „dziękuję” – Ne dankinde, nie bonvolu. Nie tłumacz „proszę” przez plaĉi: to czasownik „podobać się” (Tiu libro plaĉas al mi – „Ta książka mi się podoba”). Po bonvolu użyj bezokolicznika, a nie drugiego trybu rozkazującego: Bonvolu sidiĝi, nie Bonvolu sidu (PMEG).

Dowiedz się więcej →