Esperantopedia

Словарь · существительное

konotacio

konotacio/ko.no.taˈtsi.o/

konotacio — слово эсперанто (существительное), означает «лингв».

Значение

  1. лингв. коннотация

Викисловарь, CC BY-SA 4.0 · ru.wiktionary.org

Определение на эсперанто

  1. Kunsenco, subtono
    • laŭ la vortaroj la konotacioj de la du radikoj iom malsamas, sed la kernaj signifoj tre similas
    • kaj la kromsignifoj, konotacioj? du vortoj, objektive samsencaj, sed perceptitaj malsame
  2. Kunsenco, subtono

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Произношение и транскрипция

IPA
/ko.no.taˈtsi.o/
Слоги
ko·no·ta·CI·o

Строение слова

  1. konotaciкореньkonotacio
  2. oокончаниесуществительное

Формы

единственное числомножественное число
именительный падежkonotaciokonotacioj
винительный падеж (-n)konotacionkonotaciojn

На других языках

DeutschKonnotation
Polskikonotacja
Nederlandsconnotatie, bijbetekenis
Češtinakonotace
Slovenčinakonotácia
中文含义
Românăconotație
Беларускаяканатацыя

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Произношение, строение слова и формы: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Если Esperantopedia вам помогла, вы можете поддержать проект.