Vortaro · substantivo
babilaĉo
babilaĉo/ba.biˈla.tʃo/
Oficiala radiko babil- (Fundamento, 1905)
babilaĉo estas esperanta vorto (substantivo): Babilado, kies ideon ne indas konsideri.
Signifo
- Babilado, kies ideon ne indas konsideri (ofte interjekcie aŭ malŝate)
- „vi ricevis ja monon, nun donu al mi nur la fajrilon“, – „babilaĵo!“ diris la soldato, „tuj diru al mi, por kio vi ĝin bezonas“
- „lasu lin ripozi en la nomo de Jesuo!“ – „babilaĵo!“ […] li ŝuldas al ni monon
vidu ankaŭ: bagatelaĵo, klaĉaĵo, sensencaĵo
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /ba.biˈla.tʃo/
- Silaboj
- ba·bi·LA·ĉo
Vortfarado
- babilradikobabili
- aĉsufiksomalbonkvalita
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | babilaĉo | babilaĉoj |
| akuzativo (-n) | babilaĉon | babilaĉojn |
Ekzemplaj frazoj
- La babilaĉo ne utilos al vi. #2738630
- Enuigis min lia longa babilaĉo. #769094
- Tedis min lia longa babilaĉo. #789638
- Ĉu interesas min nun mia babilaĉo de hieraŭ? #637677
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| Deutsch | Geschwätz, Quatsch |
|---|---|
| 日本語 | むだ話 |
| Bahasa Indonesia | celoteh, celotehan, ocehan, racau |
| Беларуская | балбатня |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.