Esperantopedia

Vortaro · substantivo

bankokarto

bankokarto/ban.koˈkar.to/

Oficiala radiko kart- (Fundamento, 1905)

bankokarto estas esperanta vorto (substantivo): Karto provizita de banko, funkcianta….

Signifo

  1. Karto provizita de banko, funkcianta kiel pagilo, alivorte kiel kreditkarto, aŭ ankaŭ kiel legitimilo por transakcioj ĉe bankaŭtomato
    • li iom dubas, ĉu en Krimeo entute eblas elpreni monon per eksterlanda bankokarto .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ban.koˈkar.to/
Silaboj
ban·ko·KAR·to

Vortfarado

  1. bankradikobanko
  2. ointerligilo
  3. kartradikokarto
  4. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativobankokartobankokartoj
akuzativo (-n)bankokartonbankokartojn

Ekzemplaj frazoj

  • Mia bankokarto estis ŝtelita en la metroo. #690085
  • Li pagas per bankokarto. #1307853
  • La kodnumeron de bankokarto oni devas bone memorfiksi. #5024588
  • Lia bankokarto ne funkcias. #10494678

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

En aliaj lingvoj

Françaiscarte bancaire
Polskikarta bankowa, karta płatnicza
中文银行卡
Bahasa Indonesiakartu ATM
Беларускаябанкаўская картка

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.