Vortaro · substantivo
Cibelo
cibelo/tsiˈbe.lo/
Cibelo estas esperanta vorto (substantivo): Diino, origine frigia, sed ankaŭ….
Signifo
- Diino, origine frigia, sed ankaŭ glorata en antikva Grekujo kaj Romio kiel Granda Dipatrino
- je Jovo, Apolono, Vesto, Cibelo, Izido kaj Oziriso, je Mitro, Baalo kaj ĉiuj dioj de Oriento kaj Okcidento, mi petegas vin, sinjoro, lasu tiun ĉi planon
- kial ili ne petas vin ankaŭ kastri vin, same kiel la pastroj de Cibelo ?
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /tsiˈbe.lo/
- Silaboj
- ci·BE·lo
Vortfarado
- cibelradikocibelo
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | Cibelo | Cibeloj |
| akuzativo (-n) | Cibelon | Cibelojn |
Ekzemplaj frazoj
- "Cibelo, sublima patrino de la dioj, ĉe ĉi lokoj konservas min apud si." #6892982
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
En aliaj lingvoj
| English | Cybele |
|---|---|
| Français | Cybèle |
| Deutsch | Kybele |
| Polski | Kybele |
| Беларуская | Кібэла |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.