Esperantopedia

Vortaro · substantivo

dekliniĝo

dekliniĝo/de.kliˈni.dʒo/

Oficiala radiko klin- (Fundamento, 1905)

dekliniĝo estas esperanta vorto (substantivo): Flankeniĝo.

Signifo

  1. Flankeniĝo
    • dekliniĝo de la magneta montrilo
    • la vojo […] kondukis per multaj dekliniĝoj kaj devojiĝoj preter multe da urboj kaj vilaĝoj .
  2. Malobservado de la reguloj aŭ de la moralo
    • ĉiu dekliniĝo kaj malobeo ricevis justan rekompencon
    • ŝia elparolado ne estis la plej perfekta, sed ĝi ankaŭ ne prezentis iajn tro gravajn dekliniĝojn .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/de.kliˈni.dʒo/
Silaboj
de·kli·NI·ĝo

Vortfarado

  1. deradiko
  2. klinradikoklini
  3. iĝsufiksofariĝi
  4. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativodekliniĝodekliniĝoj
akuzativo (-n)dekliniĝondekliniĝojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ju pli estas leĝoj, des pli estas dekliniĝoj. #5122525

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

klin-

En aliaj lingvoj

Englishdeviance, transgression, declination, detour
Portuguêsdeclinação, desvio
Françaisécart, déclinaison, déviance, transgression
DeutschAbweichung
Polskideklinacja, odchylenie
Русскийотклонение
Українськавідхилення
中文偏差
日本語それること, 逸脱
Românădeclinație, varianță
Българскиотклонение
Bahasa Indonesiapembelokan, deklinasi, putaran, persimpangan
Беларускаяадхіленьне

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.