Vortaro · substantivo
elokucio
elokucio/e.lo.kuˈtsi.o/
elokucio estas esperanta vorto (substantivo): Tiu parto de retoriko, kiu pritraktas….
Signifo
- Tiu parto de retoriko, kiu pritraktas la vortigon, prononcon, prezentmanieron de la argumentoj
- retorikon Cicerono analizis en tri verkoj, […] en la unua, konsistanta el tri libroj, li pritraktis la esencajn studojn, kiujn bezonas la oratoro, la objekton de la parolado, la formon de la oratoraĵo kaj la elokucion
- [ili] alportis siajn talentojn por organizi kaj direkti kurson pri elokucio kaj aktorado .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /e.lo.kuˈtsi.o/
- Silaboj
- e·lo·ku·CI·o
Vortfarado
- elokuciradikoelokucio
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | elokucio | elokucioj |
| akuzativo (-n) | elokucion | elokuciojn |
Ekzemplaj frazoj
- Lia elokucio dum lia parolado estis tre natura. #3004501
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
En aliaj lingvoj
| English | elocutio |
|---|---|
| Deutsch | Elocutio |
| Polski | elokucja |
| Nederlands | elocutie |
| Беларуская | спосаб выразу |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.