Esperantopedia

Vortaro · substantivo

incito

incito/inˈtsi.to/

Oficiala radiko incit- (Fundamento, 1905)

incito estas esperanta vorto (substantivo): Io, kio incitas.

Signifo

  1. Io, kio incitas
    • mokriproĉoj, incitoj kaj kriegoj aŭdiĝis el ĉiuj flankoj
    • li ne restigis ĉe Jerobeam eĉ unu animon [...] pro la incito, per kiu li kolerigis la Eternulon

    vidu ankaŭ: piko

  2. Inciteco
    • inter la konstrulaboristoj regis ega incito (kontraŭ la estraro) .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/inˈtsi.to/
Silaboj
in·CI·to

Vortfarado

  1. incitradikoincito
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoincitoincitoj
akuzativo (-n)incitonincitojn

Ekzemplaj frazoj

  • Samio akuziĝis de incito al murdo. #12472567
  • Li koleriĝis pro la incitoj. #2239050
  • La manifestaciantoj estis akuzitaj pri incito al perforto. #9952071
  • Li diris al sia edzino, ke ŝi ne aĉetu sub impulsa incito. #5548822

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

incit-

En aliaj lingvoj

Englishexcitation
Españolincitación
Portuguêsincitação (ato de incitar)
Françaisprovocation, pique, pointe, raillerie
DeutschReiz, Stachel (Reiz)
Polskirozdrażnienie, wprawianie w złość
Русскийраздражитель, насмешка, колкость, издевательство
Українськадратування, роздратування
Magyarizgatás, ingerelés, izgatottság
日本語怒らせること
Българскидразнение
Catalàprovocació, pulla, escarn, escarni
Беларускаяраздражняльнік, раздражнік, цьвяло, пацьвяляльнік

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.