Esperantopedia

Vortaro · substantivo

indikaĵo

indikaĵo/in.diˈka.ʒo/

Oficiala radiko indik- (3. Oficiala Aldono, 1921)

indikaĵo estas esperanta vorto (substantivo): Datumo, fakto, signo, fenomeno, kiu….

Signifo

  1. Datumo, fakto, signo, fenomeno, kiu gvidas al io, kiu supozigas aŭ helpas trovi ion; duonpruvo, duonmontro
    • ĉu la izraelidoj iam toleris aliajn diojn, [jen] la arkeologiaj indikaĵoj ne estas certaj
    • indikaĵoj montras pli kompleksan rilaton inter salo kaj korvaskula malsano
  2. Ĉiu el la cirkonstancoj, el kiuj oni deduktas pruvon por konvikto (kontraste al konfeso aŭ rekta atesto)
    • laŭ la mezepokaj konceptoj, gravis por la juĝo aŭ kredindaj vid-atestantoj aŭ konfeso, kaj ne la indikaĵoj
    • la pruvo per la indikaĵoj estas la plej malforta .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/in.diˈka.ʒo/
Silaboj
in·di·KA·ĵo

Vortfarado

  1. indikradikoindiko
  2. aĵsufiksokonkreta afero
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoindikaĵoindikaĵoj
akuzativo (-n)indikaĵonindikaĵojn

Ekzemplaj frazoj

  • La pres-indikaĵoj troviĝas sur paĝo 5. #640016
  • La rakonto akordas kun la indikaĵoj. #12462411
  • La historio akordas kun la indikaĵoj. #12462412
  • La novaj indikaĵoj plifortigos vian proceson. #12575538

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

indik-

En aliaj lingvoj

Englishevidence
Portuguêsindicação (coisa)
Françaisindice
DeutschIndiz, Verdachtsgrund
Polskiposzlaka, wyznacznik
Русскийуказание
Українськаознака, показник, індекс
Nederlandsaanwijzing, indicatie
Magyaradat, jelzés
中文事证
日本語徴候
Беларускаяуказальнік, індэкс, доказ

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.