Esperantopedia

Vortaro · substantivo

indulgenco

indulgenco/in.dulˈɡen.tso/

indulgenco estas esperanta vorto (substantivo): Plena aŭ parta antaŭliberigo je la….

Signifo

  1. Plena aŭ parta antaŭliberigo je la punoj merititaj pro pekoj, konsentita de la Eklezio laŭ difinitaj kondiĉoj (fasto, preĝo, almozo ktp)
    • gajni, meriti indulgencojn
    • en Prago pastroj komencis vendi la indulgencojn en 1412 kaj minacis per inferaj punoj al tiuj, kiuj neniel volis kontribui al la milito

    vidu ankaŭ: absolvo, pekliberigo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/in.dulˈɡen.tso/
Silaboj
in·dul·GEN·co

Vortfarado

  1. indulgencradikoindulgenco
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoindulgencoindulgencoj
akuzativo (-n)indulgenconindulgencojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ĉiu katoliko povas akiri indulgencon. #1737067
  • La skandalo de la vendo de indulgencoj indignigis Luteron. #1737064

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishindulgence (catholic)
Españolindulgencia
Portuguêsindulgência (catolicismo)
Françaisindulgence
DeutschAblass (Kath.)
Italianoindulgenza (rel.)
Polskiodpust
Русскийиндульгенция, отпущение грехов
Українськавідпуст, відпущення гріхів, індульґенція
Nederlandsaflaat
Češtinaindulgencie, odpustky, odpuštění hříchů
Slovenčinaodpustenie hriechov, odpustky
Magyarbúcsú, bűnbocsánat
中文赎罪券
日本語贖宥
Българскииндулгенция
Catalàindulgència (remissió atorgada per l’església catòlica)
فارسیگذشت، چشم‌پوشی، اغماض
Беларускаяіндульгенцыя

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.