Esperantopedia

Vortaro · substantivo

jesulo

jesulo/jeˈsu.lo/

Oficiala radiko jes- (Fundamento, 1905)

jesulo estas esperanta vorto (substantivo): Homo kiu jesas, aprobas.

Signifo

  1. Homo kiu jesas, aprobas
  2. Aprobanto, favora voĉdonanto
    • bombardis jesuloj kaj neuloj unu la alian per veroj, duonveroj, kredoj, esperoj, mensogoj kaj aliaj propagandiloj
    • mi ne ĝojas pro la rezulto de la referendumo kaj eĉ kaze de venko de la jesuloj mi ne ĝojus .
  3. Homo, kiu tro facile jesas kaj akceptas senkritike
    • iama ĝenerala sekretario de la asocio […] diris pli poste, ke la Estraro konsistas el jesuloj .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/jeˈsu.lo/
Silaboj
je·SU·lo

Vortfarado

  1. jesradikojeso
  2. ulsufiksopersono
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativojesulojesuloj
akuzativo (-n)jesulonjesulojn

Ekzemplaj frazoj

  • Li ne pli bonis ol jesulo. #6203766
  • Li ne estis pli bona ol jesulo. #6203764
  • Mi sentas fortan malinklinon kontraŭ konformistoj kaj jesuloj. #3394007
  • Tomo estas jesulo. #5662753

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

jes-

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.