Esperantopedia

Vortaro · substantivo

karbujo

karbujo/karˈbu.jo/

Oficiala radiko karb- (Fundamento, 1905)

karbujo estas esperanta vorto (substantivo): Pelvo en kiu oni bruligas karbon.

Signifo

  1. Pelvo en kiu oni bruligas karbon; braĝujo
    • [por la altaro] li faris […] karbujojn (vd )
    • la solaj varmaj punktoj troviĝis apud du ornamitaj karbujoj .
  2. Ĉia ujo por transporti aŭ konservi karbon, ĉu portebla hejma, ĉu granda de vaporlokomotivo aŭ ŝipo
    • kiam la Fatalo povis denove marveturi, li plenigis da karbo la karbujojn (kp holdo, tendro), por ke li povu reveni Francujon kiel eble plej rapide .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/karˈbu.jo/
Silaboj
kar·BU·jo

Vortfarado

  1. karbradikokarbo
  2. ujsufiksoujo, lando
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokarbujokarbujoj
akuzativo (-n)karbujonkarbujojn

Ekzemplaj frazoj

  • La karbujo estas plena. #2789758
  • La kafsaketo estis malplenigata en la karbujon. La kafrekremento estis kunbruligota. #5407471
  • Meze de la ĉambro staris granda nigra hejtilo kun gisa karbujo. #5439498

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

karb-

En aliaj lingvoj

Englishcoal bin
DeutschKohlebecken, Feuerschale, (Kohlen-)Kiepe, Kohlebunker
中文煤箱
日本語炭箱
Bahasa Indonesiatungku bara, tender (tempat bara kereta)
Беларускаяжароўня, мангал, вугальны бункер, вугальная яма

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.