Esperantopedia

Vortaro · substantivo

kolektujo

kolektujo/ko.lekˈtu.jo/

Oficiala radiko kolekt- (Fundamento, 1905)

kolektujo estas esperanta vorto (substantivo): Ujo en kiu oni kolektas ion.

Signifo

  1. Ujo en kiu oni kolektas ion
    • la patro donacis al mi kolektujon, kaj li mem ĵetis en ĝin la unuan monero
    • monkolektujon mi ne vidis, fine mi opiniis, ke ĉiu ĉi tie vojaĝas per abonkarto

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ko.lekˈtu.jo/
Silaboj
ko·lek·TU·jo

Vortfarado

  1. kolektradikokolekto
  2. ujsufiksoujo, lando
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokolektujokolektujoj
akuzativo (-n)kolektujonkolektujojn

Ekzemplaj frazoj

  • Jen la kolektujo. #6621824
  • Ĉe la stratangulo staras kolektujo por malnova vitro kaj por uzitaj vestaĵoj. #3278623
  • Ĉi tiu partio estas kolektujo de fiaskuloj, kiuj ne volas rimarki la propran faladon. #2431340

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

kolekt-

En aliaj lingvoj

Englishrepository
DeutschSammelbehälter, Sammelbecken
Polskizbiornik, skarbonka
Українськаколектор, скарбничка, скарбона, карнавка
中文贮水处
Bahasa Indonesiarepositori, wadah pengumpul, kotak pengumpul
Беларускаямесца збору, месца захоўваньня калекцыі

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.