Vortaro · substantivo
mirego
mirego/miˈre.ɡo/
Oficiala radiko mir- (Fundamento, 1905)
mirego estas esperanta vorto (substantivo): Tre forta miro.
Signifo
- Tre forta miro
- ili sentis grandan miregon, ĉar ili ne komprenis pri […]
- kun granda mirego li ekvidis, ke li troviĝas jam alte super la nuboj
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /miˈre.ɡo/
- Silaboj
- mi·RE·go
Vortfarado
- mirradikomiro
- egsufiksopligrandigo
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | mirego | miregoj |
| akuzativo (-n) | miregon | miregojn |
Ekzemplaj frazoj
- Nun vi estas muta pro mirego. #1244627
- Ŝi estas tute senspira pro mirego. #3405559
- Je mia mirego, mia mono estis malaperinta. #831449
- Ni ekmutis de mirego. #837790
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| English | stupefaction |
|---|---|
| Español | estupefacción, asombro |
| Français | étonnement |
| Polski | zdumienie |
| Русский | изумление |
| Čeština | údiv, úžas |
| Slovenčina | úžas |
| 日本語 | びっくり仰天 |
| Bahasa Indonesia | pesona |
| Беларуская | зьдзіўленьне (моцнае) |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.