Vortaro · substantivo
normalulo
normalulo/nor.maˈlu.lo/
Oficiala radiko normal- (1. Oficiala Aldono, 1909)
normalulo estas esperanta vorto (substantivo): Iu normala, ne rimarkeble devianta de….
Signifo
- Iu normala, ne rimarkeble devianta de la averaĝo, koncerne aspekton, talenton, konduton ktp
- lia vireco streĉiĝis maksimume, kaj la dikeco, duobla ol ĉe normalulo, ĉi-foje eĉ pli impresis
- ĉu en 2012 ankoraŭ estas racie pagi pension al politikistoj alie ol al normaluloj
antonimoj: frenezulo, marĝenulo, strangulo, talentulo vidu ankaŭ: averaĝulo, kutimulo, mediokrulo, rutinulo, simplulo
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /nor.maˈlu.lo/
- Silaboj
- nor·ma·LU·lo
Vortfarado
- normalradikonormalo
- ulsufiksopersono
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | normalulo | normaluloj |
| akuzativo (-n) | normalulon | normalulojn |
Ekzemplaj frazoj
- Mi lernas la klingonan por timigi normalulojn. #6855712
- Ĉesu konsideri min "normalulo"! #2797463
- Ĉu vi estas normalulo? #4914641
- Tomo estas normalulo. #6089732
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
normal-
- -o -a
- -ul- persono
normalulo
- -ig- kaŭzi, igi
- -iĝ- fariĝi
- mal- malo, kontraŭo
- kunmetaĵoj
En aliaj lingvoj
| English | average Joe |
|---|---|
| Deutsch | Normaler, Normalbürger, Durchschnittsmensch, Normalsterblicher |
| 中文 | 一般人 |
| Bahasa Indonesia | orang normal |
| Беларуская | нармальны чалавек |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.