Vortaro · substantivo
kutimulo
kutimulo/ku.tiˈmu.lo/
Oficiala radiko kutim- (Fundamento, 1905)
kutimulo estas esperanta vorto (substantivo): Tiu, kiu aperas kutima al aliaj,….
Signifo
- Tiu, kiu aperas kutima al aliaj, normala en sia konduto
- li ne tuj klasifikis min al stranguloj, eble al nekutimuloj
- kutimuloj, kiuj sentas sin bonfartaj, kaj kiuj ŝajnas al sia ĉirkaŭularo normalaj, en tiu grupo agas neracie
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /ku.tiˈmu.lo/
- Silaboj
- ku·ti·MU·lo
Vortfarado
- kutimradikokutimo
- ulsufiksopersono
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | kutimulo | kutimuloj |
| akuzativo (-n) | kutimulon | kutimulojn |
Ekzemplaj frazoj
- Li estas kutimulo. #5986489
- La mendo estis laŭte dirita, nur kutimuloj mendis per signo, kiu estis tuj komprenata. #5439513
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
kutim-
- -o -a -i
- -ul- persono
kutimulo
- -ig- kaŭzi, igi
- -iĝ- fariĝi
- -aĵ- konkreta afero
En aliaj lingvoj
| English | a regular |
|---|---|
| Français | habitué (subst.) |
| Polski | stały klient, stały bywalec |
| Bahasa Indonesia | orang biasa |
| Беларуская | сталы наведвальнік, сталы ўдзельнік |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.