Vortaro · substantivo
ocelo
ocelo/oˈtse.lo/
ocelo estas esperanta vorto (substantivo): Primitiva, simpla okulo trovebla ĉe iuj….
Signifo
- Primitiva, simpla okulo trovebla ĉe iuj artikuloj, kniduloj, eĥinodermoj, anelidoj
- la laboristoj de „Myrmica“ ne havas eĉ rudimentajn ocelojn, kvankam la maskloj kaj fekundaj femaloj de ĉi tiu genro havas bone formiĝintajn ocelojn .
- Pli-malpli ringoforma kolora makulo, iafoje okul-simila (ekz-e ĉe papilioj vosto de pavo).
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /oˈtse.lo/
- Silaboj
- o·CE·lo
Vortfarado
- ocelradikoocelo
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | ocelo | oceloj |
| akuzativo (-n) | ocelon | ocelojn |
Ekzemplaj frazoj
- La vosto de la pavo estas kovrita de oceloj, rondaj, koloraj makuloj. #13397778
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
En aliaj lingvoj
| Français | ocelle |
|---|---|
| Deutsch | Augenfleck, Flachauge, Plattenauge, Punktauge |
| Polski | przyoczko |
| Українська | просте око (комахи), очко (на крилах метелика, пір’ї пави і т.п.) |
| Română | ochi |
| Беларуская | простае вока, пляма (у выглядзе вока) |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.