Vortaro · substantivo
oficialulo
oficialulo/o.fi.tsi.aˈlu.lo/
Oficiala radiko oficial- (Fundamento, 1905)
oficialulo estas esperanta vorto (substantivo): Homo kun ajna oficiala funkcio kaj….
Signifo
- Homo kun ajna oficiala funkcio kaj aŭtoritato
- la helpo de notario aŭ simila oficialulo estas konsilinda aŭ necesa
- ekleziaj oficialuloj
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /o.fi.tsi.aˈlu.lo/
- Silaboj
- o·fi·ci·a·LU·lo
Vortfarado
- oficialradikooficiala
- ulsufiksopersono
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | oficialulo | oficialuloj |
| akuzativo (-n) | oficialulon | oficialulojn |
Ekzemplaj frazoj
- Bonvolu aĉeti ĝin de tiu oficialulo. #707928
- La deĵoranta oficialulo lasis min eniri. #1868825
- Mia patro estas oficialulo. #4226527
- Krimoj de oficialuloj igis usonanojn malpli fidi la registaron. #5831448
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
oficial-
- -a -e
- -ul- persono
oficialulo
- -ig- kaŭzi, igi
En aliaj lingvoj
| English | official (subst.) |
|---|---|
| Français | officiel (subst.), responsable (subst.) |
| Polski | autorytet |
| Українська | службова/урядова особа, службовець, урядовець |
| Čeština | úřední osoba |
| Slovenčina | úradná osoba |
| 中文 | 郎 |
| 日本語 | 公務員 |
| Română | autoritate |
| Bahasa Indonesia | pejabat, ofisial |
| Беларуская | службовая асоба |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.