Vortaro · substantivo
pekulo
pekulo/peˈku.lo/
Oficiala radiko pek- (Fundamento, 1905)
pekulo estas esperanta vorto (substantivo): Homo, kiu pekadas.
Signifo
- Homo, kiu pekadas
- ĉiuj impostistoj kaj pekuloj alproksimiĝis al li, por aŭskulti lin
- eĉ inter piuloj ne mankas pekuloj
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /peˈku.lo/
- Silaboj
- pe·KU·lo
Vortfarado
- pekradikopeko
- ulsufiksopersono
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | pekulo | pekuloj |
| akuzativo (-n) | pekulon | pekulojn |
Ekzemplaj frazoj
- Ĉiu estis junulo, ĉiu estis pekulo. #431803
- Eĉ inter piuloj ne mankas pekuloj. #440867
- Dio kompatu al ni, mizeraj pekuloj! #2688406
- Mi ne malpli estas pekulo ol vi. #1532527
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| English | sinner |
|---|---|
| Español | pecador, infractor |
| Français | pêcheur (rel.) |
| Deutsch | Sünder |
| Polski | grzesznik |
| Русский | грешник |
| Українська | грішник |
| Čeština | hříšník |
| Slovenčina | hriešnik |
| Magyar | bűnös |
| 中文 | 罪人 |
| 日本語 | 罪人 |
| Català | pecador, infractor |
| Bahasa Indonesia | pendosa |
| Беларуская | грэшнік |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.