Esperantopedia

Vortaro · substantivo

teniĝo

teniĝo/teˈni.dʒo/

Oficiala radiko ten- (Fundamento, 1905)

teniĝo estas esperanta vorto (substantivo): Pozicio de la korpo, maniero teni….

Signifo

  1. Pozicio de la korpo, maniero teni korpoparton, ofte rigardata kiel elmontriĝo de kutimoj, sentoj ks
    • liaj manoj estis en ĝusta teniĝo ĝis la subiro de la suno
    • teniĝo malvarma, memfida, dignoplena, vigla kaj plena de ĉarmo

    vidu ankaŭ: agmaniero, konduto, mieno, pozo, pozicio

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/teˈni.dʒo/
Silaboj
te·NI·ĝo

Vortfarado

  1. tenradikoteno
  2. iĝsufiksofariĝi
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoteniĝoteniĝoj
akuzativo (-n)teniĝonteniĝojn

Ekzemplaj frazoj

  • Mi ne plu eltenas lian teniĝon. #528620
  • Li hontis sian teniĝon. #4827056
  • En ĝua senĝena teniĝo ŝi sidis en la ombro de arbo. #4075185
  • Multaj problemoj de dorso povas esti kaŭzitaj de malbona teniĝo dum oni sidas. #3756202

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

En aliaj lingvoj

Englishattitude, bearing, posture
Españolactitud, conducta, compostura
Françaisattitude, conduite, contenance, maintien
DeutschHaltung, Verhalten, Attitüde
Polskipostawa
Русскийпозиция, отношение, осанка, манеры
Українськаповедінка
Magyartartás, magaviselet
中文体态
日本語態度
Bahasa Indonesiagerak-gerik, perawakan, perilaku, postur
Беларускаяпазіцыя (цела), выправа, манэра (трымацца)

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.