Esperantopedia

Vortaro · substantivo

unulingveco

unulingveco/u.nu.linɡˈve.tso/

Oficiala radiko lingv- (Fundamento, 1905)

unulingveco estas esperanta vorto (substantivo): Scio, uzo de sole unu lingvo fare de homo.

Signifo

  1. Scio, uzo de sole unu lingvo fare de homo
    • la eŭropa situacio […] helpas klarigi la obstinan unulingvecon de britoj .

    antonimoj: plurlingveco

  2. Situacio, en kiu sole unu lingvo estas uzata
    • en „Esenco kaj estonteco de la ideo de Lingvo internacia“ [L. L. Zamenhof] opinias, ke la unulingveco de la homaro neniel estus malbono .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/u.nu.linɡˈve.tso/
Silaboj
u·nu·ling·VE·co

Vortfarado

  1. unuradikounuo
  2. lingvradikolingvo
  3. ecsufiksoeco, abstrakta kvalito
  4. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativounulingvecounulingvecoj
akuzativo (-n)unulingveconunulingvecojn

Ekzemplaj frazoj

  • Unulingveco estas malsano kuracebla. #2437524
  • Mi kredas, ke unulingveco estas io tre limiga. #3436304
  • Unulingveco signifas malriĉiĝon. #6153195

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

lingv-

En aliaj lingvoj

Englishunilingualism, monolingualism, monoglottism
Françaismonolinguisme
Polskijednojęzyczność
Русскийодноязычие
Românălimbaj monolingual
Catalàmonolingüisme
Bahasa Indonesiamonolingualisme, keekabahasaan
Беларускаяаднамоўе

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.