Esperantopedia

Vortaro · substantivo

unulingvulo

unulingvulo/u.nu.linɡˈvu.lo/

Oficiala radiko lingv- (Fundamento, 1905)

unulingvulo estas esperanta vorto (substantivo): Tiu, kiu scias sole unu lingvon.

Signifo

  1. Tiu, kiu scias sole unu lingvon
    • ĉu dulingvuloj akiras trian lingvon pli rapide ol unulingvuloj akiras la saman lingvon ?

    antonimoj: plurlingvulo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/u.nu.linɡˈvu.lo/
Silaboj
u·nu·ling·VU·lo

Vortfarado

  1. unuradikounuo
  2. lingvradikolingvo
  3. ulsufiksopersono
  4. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativounulingvulounulingvuloj
akuzativo (-n)unulingvulonunulingvulojn

Ekzemplaj frazoj

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

lingv-

En aliaj lingvoj

Englishmonoglot
Españolmonolingüe
Françaismonolingue (subst.)
Polskijednojęzyczny
Русскийодноязычный(в знач. сущ., о человеке), владеющий одним языком (в знач. сущ.)
中文单语
日本語単一言語話者
Românămonolingv
Catalàmonolingüe
Bahasa Indonesiaekabahasawan, monoglot
Беларускаяаднамоўны чалавек

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.