Esperantopedia

Vortaro · substantivo

vortero

vortero/vorˈte.ro/

Oficiala radiko vort- (Fundamento, 1905)

vortero estas esperanta vorto (substantivo): Parto de vorto, precipe senchava parto.

Signifo

  1. Parto de vorto, precipe senchava parto
    • malsaĝulo diris vorteron, saĝulo komprenas la tutan aferon
    • por montri la konsistigajn vorterojn, en la skribo oni povas kunigi ilin per streketo: sport-klubo .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/vorˈte.ro/
Silaboj
vor·TE·ro

Vortfarado

  1. vortradikovorto
  2. ersufiksounuopa ero
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativovorterovorteroj
akuzativo (-n)vorteronvorterojn

Ekzemplaj frazoj

  • Malsaĝulo diris vorteron, saĝulo komprenas la tutan aferon. #464979
  • Vorterosigno aŭ logogramo estas skribosigno por tuta vortero. #5117428

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

En aliaj lingvoj

Portuguêsmorfema
Françaismorphème
DeutschWortfetzen, Teilwort
Polskiczęść słowa, morfem
Українськачастина слова
Češtinaslovní prvek (předpona| kořen| přípona| koncovka)
Slovenčinanesamostatná častica
日本語語の要素
Bahasa Indonesiamorfem
Беларускаячастка слова, марфэма

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.