Esperantopedia

Vortaro · substantivo

ĝuemulo

ĝuemulo/dʒu.eˈmu.lo/

Oficiala radiko ĝu- (Fundamento, 1905)

ĝuemulo estas esperanta vorto (substantivo): Iu kiu inklinas al ĝuo.

Signifo

  1. Iu kiu inklinas al ĝuo
    • vi, ĝuemuloj, miaj fratoj, kiuj estas emaj al ĉio eminda, vino ruĝa kaj blanka, virinoj blondaj kaj brunaj, freŝa biero, spicitaj manĝoj kaj spritaĵoj, aromo de brando kaj de printempa vespero, admiro al leviĝo de la suno kaj de jupoj .

    sinonimoj: bonvivanto, epikurano, hedonisto, sibarito

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/dʒu.eˈmu.lo/
Silaboj
ĝu·e·MU·lo

Vortfarado

  1. ĝuradikoĝuo
  2. emsufiksoinklino
  3. ulsufiksopersono
  4. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoĝuemuloĝuemuloj
akuzativo (-n)ĝuemulonĝuemulojn

Ekzemplaj frazoj

  • Nur ĝuemuloj biciklas kaj ĉiam alvenas pli frue. #429745
  • Nur ĝuemuloj rajdas bicikle kaj ĉiam alvenas pli frue. #1007506

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

ĝu-

En aliaj lingvoj

DeutschGenießer, Genussmensch
Polskihedonista, osoba poszukująca przyjemności
中文老饕
Bahasa Indonesiapemuas
Беларускаятой, хто імкнецца да асалодаў, геданіст

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.