Esperantopedia

Словарь · существительное

inkvizitoro

inkvizitoro/ink.vi.ziˈto.ro/

Официальный корень inkvizitor- (1. Oficiala Aldono, 1909)

inkvizitoro — слово эсперанто (существительное), означает «инквизитор».

Значение

  1. истор. инквизитор

Викисловарь, CC BY-SA 4.0 · ru.wiktionary.org

инквизитор

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Определение на эсперанто

  1. Membro de la inkvizicia tribunalo
    • en Hispanujo la granda inkvizitoro Bartolomeo en la jaro 1659 malpermesis al la pastroj fumi tabakon en la daŭro de unu horo antaŭ la Diservo kaj du horoj post la Diservo, kaj sub minaco de ekskomuniko kaj de la plej severaj punoj malpermesis al ĉiuj flari tabakon en la daŭro de la Diservo
    • la bogomiloj ne estis „kataroj“ (escepte en la menso de la inkvizitoroj) kaj la bosniaj „herezuloj“ neniam nomis sin „bogomiloj“ .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Произношение и транскрипция

IPA
/ink.vi.ziˈto.ro/
Слоги
ink·vi·zi·TO·ro

Строение слова

  1. inkvizitorкореньinkvizitoro
  2. oокончаниесуществительное

Формы

единственное числомножественное число
именительный падежinkvizitoroinkvizitoroj
винительный падеж (-n)inkvizitoroninkvizitorojn

На других языках

Englishinquisitor
Españolinquisidor
Portuguêsinquisidor
Françaisinquisiteur
DeutschInquisitor
Italianoinquisitore (membro dell'Inquisizione)
Polskiświęty inkwizytor
Українськаінквізитор
Nederlandsinquisiteur
Češtinainkvizitor
Slovenčinainkvizítor
Magyarinkvizitor
日本語異端審問官
Беларускаяінквізітар

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Произношение, строение слова и формы: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Если Esperantopedia вам помогла, вы можете поддержать проект.