Esperantopedia

Vortaro · substantivo

jungilaro

jungilaro/jun.ɡiˈla.ro/

Oficiala radiko jung- (Fundamento, 1905)

jungilaro estas esperanta vorto (substantivo): Aro de la rimenoj, ŝnuroj kaj aliaj….

Signifo

  1. Aro de la rimenoj, ŝnuroj kaj aliaj uzataj por jungi; harniso
    • la draŝiloj kaj la jungilaro de la bovoj servos kiel ligno
    • Don Kiĥoto eliris promeni sur la marbordo, armite per ĉiuj defendiloj, ĉar, kiel li ofte diris, ili estas liaj jungiloj, kaj la batalado estas lia ripozo

    partoj: jugo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/jun.ɡiˈla.ro/
Silaboj
jun·gi·LA·ro

Vortfarado

  1. jungradikojungi
  2. ilsufiksoilo
  3. arsufiksoaro, kolekto
  4. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativojungilarojungilaroj
akuzativo (-n)jungilaronjungilarojn

Ekzemplaj frazoj

  • Sur la ĉevalo estis nek jungilaro, nek selo. #9701648

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

jung-

En aliaj lingvoj

Englishharness, yoke
Españolarnés, aparejos (de montura o tiro), guarnición (de montura o tiro)
Portuguêsarnês, arreios, arreio
Françaisharnais
DeutschZaumzeug, Pferdegeschirr, Geschirre
Italianofinimenti
Polskiuprząż, zaprzęg
Русскийупряжь, сбруя
Українськаупряж
Nederlandstuig, span
Češtinapostroj
Slovenčinapostroj
Magyarhám, lószerszám
中文挽具
日本語馬具
Catalàarnés
فارسیساز و برگ
Bahasa Indonesiakuk, alat penarik (kendaraan), abah-abah
Беларускаязбруя, вупраж

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.