Vortaro · substantivo
kontentulo
kontentulo/kon.tenˈtu.lo/
Oficiala radiko kontent- (Fundamento, 1905)
kontentulo estas esperanta vorto (substantivo): Tiu, kiu kontentas, ne deziras ion kroman.
Signifo
- Tiu, kiu kontentas, ne deziras ion kroman
- kontentulo estas pli feliĉa ol homo plej riĉa
- la ĉemizo de la kontentulo estas popolfabelo el Friulo .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /kon.tenˈtu.lo/
- Silaboj
- kon·ten·TU·lo
Vortfarado
- kontentradikokontenti
- ulsufiksopersono
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | kontentulo | kontentuloj |
| akuzativo (-n) | kontentulon | kontentulojn |
Ekzemplaj frazoj
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
kontent-
- -a -i
- -ul- persono
kontentulo malkontentulo
- -ig- kaŭzi, igi
- -iĝ- fariĝi
- mal- malo, kontraŭo
- kunmetaĵoj
En aliaj lingvoj
| Français | homme satisfait |
|---|---|
| Deutsch | Zufriedener |
| Polski | szczęśliwy, zadowolony |
| Română | fericit |
| Беларуская | задаволены (наз.) |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.