Vortaro · substantivo
vulgarulo
vulgarulo/vul.ɡaˈru.lo/
Oficiala radiko vulgar- (1. Oficiala Aldono, 1909)
vulgarulo estas esperanta vorto (substantivo): Homo vulgara.
Signifo
- Homo vulgara
- mi esperas, ke vi ne fariĝos edzino de ĉi tiu vulgarulo .
- Plebano
- dum Lemuel, vulgarule vestite, sin tenis je kelke da paŝoj malantaŭ ili .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /vul.ɡaˈru.lo/
- Silaboj
- vul·ga·RU·lo
Vortfarado
- vulgarradikovulgara
- ulsufiksopersono
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | vulgarulo | vulgaruloj |
| akuzativo (-n) | vulgarulon | vulgarulojn |
Ekzemplaj frazoj
- Kia vulgarulo vi estas! #1150806
- Vi estas vulgarulo. #5089941
- Sinjoro, kiam virino scias kiam silenti, ŝi havas kvalitojn super la vulgarulo. #6213541
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
vulgar-
- -a
- -ul- persono
vulgarulo
- -ec- eco, abstrakta kvalito
En aliaj lingvoj
| Polski | prostak, ordynus |
|---|---|
| Русский | пошляк, мещанин, человек из народа, простолюдин |
| 日本語 | 俗物 |
| Беларуская | плюгавец, пашляк, прастак, прасталюдзін |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.